متن کامل مقاله
امروز کمتر از نیمی از آمریکاییها نگاه مثبتی به دهلینو دارند؛ در حالی که در سال ۲۰۰۸ این رقم نزدیک به دوسوم بود. این موضوع میتواند روی سیاست خارجی اثر بگذارد.
هند با مشکل وجهه عمومی روبهرو است. نظرسنجی تازه Pew Research Center نشان میدهد که در میان ۳۶ کشور، به طور میانگین تنها ۴۵ درصد از شرکتکنندگان دید مثبتی به هند دارند، در حالی که ۴۱ درصد نگاهشان منفی است. همین سه سال پیش، نظرسنجی Pew در ۲۳ کشور نشان میداد که فاصله میان دیدگاههای مثبت (۴۶ درصد) و منفی (۳۴ درصد) به این کشور بسیار بیشتر بود.
دیدگاه مثبت آمریکاییها به هند در طول زمان بهشدت افت کرده است. امروز ۴۵ درصد آمریکاییها نگاه مثبتی به این کشور دارند، در حالی که ۵۰ درصد نگاهشان منفی است. به گفته Pew، «این ارقام از پایینترین آمارها از سال ۲۰۰۸ به بعد است»؛ یعنی زمانی که این اتاق فکر پرسیدن این سوال را شروع کرد. در سال ۲۰۰۸ نزدیک به دوسوم آمریکاییهای شرکتکننده در نظرسنجی، دیدگاه مثبتی به هند داشتند.
در میان آمریکاییهای ۱۸ تا ۲۹ سال، ۵۶ درصد نظر منفی نسبت به هند دارند. این نظرسنجی همچنین اختلافنظر حزبی را نشان میدهد. در میان جمهوریخواهان و حامیان آنها، ۵۵ درصد نظر منفی نسبت به هند دارند و تنها ۴۲ درصد به آن مثبت نگاه میکنند. در میان دموکراتها و حامیانشان، کسانی که نگاه مثبتی به هند دارند (۵۰ درصد) کمی بیشتر از افراد با دیدگاه منفی (۴۷ درصد) هستند.
پاول استنیلند (Paul Staniland)، کارشناس علوم سیاسی در دانشگاه شیکاگو، در گفتوگویی تلفنی هشدار میدهد که نباید درباره اثر نظرسنجیهای افکار عمومی بر سیاست خارجی آمریکا بزرگنمایی کرد. با این حال، نوع نگاه به یک کشور اهمیت دارد. استنیلند میگوید: «سیاستمدار یا مسئولی که با خودش فکر میکند “آیا میخواهم به خاطر یک کشور خاص خودم را به دردسر بیندازم؟”، ممکن است در نهایت تصمیم بگیرد این کار را نکند.»
افکار عمومی مثبت از گذشته تکیهگاه روابط نزدیک آمریکا با متحدان سنتیاش در اروپای غربی، شرق آسیا و کانادا بوده است. اگر وجهه هند همچنان افت کند، اجماع قوی دو حزب در Capitol Hill برای تقویت روابط واشنگتن و دهلینو ممکن است تضعیف شود. هندی که چهره محبوبی ندارد، توجیهها برای همکاری نزدیکتر میان آمریکا و هند در کشورهای در حال توسعه را هم کمرنگ میکند.
این موضوع همچنین میتواند حمایت عمومی از گروه Quad را ضعیف کند؛ ائتلافی غیررسمی متشکل از آمریکا، هند، ژاپن و استرالیا. مثل آمریکا، در استرالیا هم دید مثبت به هند با گذشت زمان افت کرده و از ۷۱ درصد در سال ۲۰۰۸ به ۴۴ درصد در حال حاضر رسیده که کمترین رکورد تاریخی است. ژاپن تنها کشور عضو Quad است که هنوز اکثریت قاطعی از مردمش (۵۵ درصد) دید مثبتی به این کشور آسیای جنوبی دارند، گرچه این رقم هم نسبت به اوج ۷۰ درصدیاش در سال ۲۰۱۲ کاهش یافته است.
دلیل این افت چیست؟ نظرسنجیهای دیگر سرنخهایی به دست میدهند. جیکوب پوشتر (Jacob Poushter)، نویسنده اصلی نظرسنجی اخیر Pew، در مصاحبهای تلفنی اشاره میکند که با گذشت زمان، وجهه نخستوزیر نارندرا مودی (Narendra Modi) هم در آمریکا بدتر شده است. در سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۴ نفر از هر ۱۰ آمریکایی به مودی اعتماد داشتند. پنج سال بعد، در میان کسانی که مودی را میشناختند، فقط ۲ نفر از هر ۱۰ نفر به او ابراز اعتماد کردند. (۴ نفر از هر ۱۰ پاسخدهنده اصلاً نام نخستوزیر هند را نشنیده بودند.)
همزمان، هند هم از طرف سوسیالیستهای دموکرات در جناح چپ و هم فعالان ضد مهاجرت در جناح راست MAGA هدف انتقاد قرار گرفته است. برخی در جناح راست، هند را منبعی بیپایان از مهاجران قانونی و غیرقانونی میدانند که مشاغل و فرهنگ آمریکایی را تهدید میکنند. هر روایت منفی—تصادف در بزرگراه به دست یک راننده کامیون غیرقانونی پنجابی، از دست رفتن یک شغل نرمافزاری به سود دارندگان هندی ویزای H-1B، یا یک کلاهبرداری سایبری با ردپایی در هند—به بهانهای برای محکوم کردن این کشور تبدیل میشود. برخی از راستگرایان از محدودیتهای دولت هند علیه مسیحیت نیز انتقاد میکنند.
چرخش هند به سمت ملیگرایی هندو زیر نظر مودی، محبوبیت چندانی هم در جناح چپ برای این کشور نیاورده است. برخی چپگرایان اکنون هند را با تبعیض علیه مسلمانان، قطعیهای شدید اینترنت و حمله به منتقدان دولت میشناسند. زهران ممدانی (Zohran Mamdani)، شهردار هندی-آمریکایی نیویورک و سرشناسترین چهره سوسیالیست دموکرات در آمریکا، از هر دوی ملیگرایی هندو و مودی بهشدت انتقاد کرده است. تصویر قدیمی از هند—سرزمینی رنگارنگ که گروه Beatles برای مدیتیشن به آن سفر میکردند—در حال کمرنگ شدن است.
شبکههای اجتماعی هم کمکی نکردهاند. فضای آنلاین مسموم در هند، با ارتشهای ترول که سریع به هرکسی که کوچکترین انتقادی از کشور کند پرخاش میکنند، تبلیغ منفی برای این کشور است. شهرنشینی ناکارآمد هند هم منبع تمامنشدنی ویدیوهای ناخوشایند است: تپههای زباله در حال پوسیدن، قطارهای لبریز از مسافر، و سرویسهای مدرسهای که در خیابانهای سیلزده تا نیمه در آب فرو رفتهاند.
هند برای ترمیم اعتبارش باید اوضاع خود را سروسامان دهد. اگر هند در داخل کشور اشتغالزایی بهتری داشت، نگرانی دیگر کشورها درباره ورود مهارنشدنی مهاجران هندی کمتر میشد. اگر سیاستمداران از بیتوجهی به شهرها دست برمیداشتند، شهرهای هند در نهایت از اینکه نماد آلودگی و فلاکت باشند فاصله میگرفتند.
اما خبرهای خوبی هم وجود دارد. نخست اینکه همانطور که نظرسنجیهای Pew نشان میدهد، افکار عمومی تغییرپذیر است. همچنین همه افکار عمومی در غرب دید منفی به هند ندارند. ۷۱ درصد بریتانیاییها (افزایش از ۶۶ درصد در ۲۰۲۳) و نزدیک به دوسوم آلمانیها (افزایش از ۴۷ درصد در ۲۰۲۳) نظر مثبتی به هند دارند. افکار عمومی نسبت به هند در فرانسه هم رو به رشد است و در سه سال گذشته با ۱۱ پله رشد به ۵۰ درصد رسیده است. این موضوع که هند اخیراً توافقنامههای تجارت آزاد با بریتانیا و European Union بسته، شاید در این روند بیتاثیر نبوده باشد.
اگرچه مشکل وجهه هند در بخشهای زیادی از جهان واقعی است، اما شانس احیای آن نیز وجود دارد. با این حال برای تحقق این امر، دولت هند باید به این فکر کند که اصلاً کجای کار از اول اشتباه پیش رفت.