در شهری کوچک در ایران، حمله آمریکا یک عروسی را به عزا تبدیل کرد

متن کامل مقاله

همه چیز مثل یک عروسی سنتی در جنوب ایران شروع شد. زن‌ها با دست‌های پر از نقش‌ونگار حنا آمدند. بچه‌ها در حیاط بازی می‌کردند. در اتاقی پر از فرش و پشتی، قرار بود شام جشن سرو شود.

اما با فرود آمدن بمب روی سقف خانه، همه‌چیز تمام شد؛ شب جشن جایش را به دمپایی‌های خاک‌گرفته، ریسه‌های پاره‌شده و فرش‌های غرق در خون داد.

به گفته یک شاهد و گزارش‌های رسانه‌های محلی، ده‌ها مهمان به خانه خانواده ملاحی و ساختمان‌های اطراف در شهر کوهستک در جنوب کشور آمده بودند تا جشن ازدواج عروس و دامادی جوان را جشن بگیرند.

حوالی ساعت ۹:۳۰ سه‌شنبه‌شب، بمبی به این مراسم عروسی اصابت کرد؛ بمبی که طبق بررسی کارشناس تسلیحاتی و تحلیل تصویری The New York Times، در جریان حملات سنگین نیروهای آمریکایی به جنوب ایران شلیک شده بود. به گفته جمعیت هلال‌احمر ایران، دست‌کم پنج نفر از مهمانان عروسی از جمله یک پسر ۶ ساله کشته و دست‌کم ۶۷ نفر دیگر زخمی شدند.

یکی از مهمانان زنی به نام مطهره بود که هویتش توسط تایمز تایید شده است. او شب عروسی، عکسی سلفی از مراسم حنابندان زنانه شب قبل در اینستاگرام منتشر کرده بود؛ با چهره‌ای شاداب، آرایشی کامل، روسری یاسی و پیراهنی گل‌دار.

او نوشته بود: «دیشب شب اول بود! برای شب‌های بعد هم براتون از این استوریا بذارم یا چی!!!»

مطهره در پست بعدی‌اش که کمتر از یک ساعت بعد از حمله منتشر شد، همان روسری یاسی را به سر دارد؛ اما این بار، آرایش چشم‌هایش پخش شده و صورتش پر از لکه‌های سرخ است.

مطهره نوشت: «امشب قرار بود شب عشق و خنده باشد، اما عروسی عزا شد و شبی شیرین برای همیشه تلخ ماند.» او نام خانوادگی‌اش را در صفحه‌اش، که اصالت آن تایید شده، ذکر نکرده و به درخواست‌های مصاحبه تایمز نیز پاسخ نداده است.

ویدیویی از دقایق نخست پس از حمله، صحنه‌های آشفته‌ای را نشان می‌دهد که در آن اهالی محل با چراغ‌قوه میان ساختمان‌های آسیب‌دیده می‌دوند و نیروهای امدادی تلاش می‌کنند محوطه را با شیلنگ آب خنک کنند. تایمز موقعیت دقیق ضبط این ویدیو را با تطبیق با تصاویر ماهواره‌ای منطقه تایید کرده و مشخص شد ویدیو مربوط به سه‌شنبه‌شب است.

شهر بندری کوهستک در نزدیکی تنگه استراتژیک هرمز قرار دارد. این حمله در حالی رخ داد که نیروهای آمریکایی اعلام کردند در پاسخ به حملات ایران به کشتی‌ها و نیروهای آمریکایی در منطقه دست به اقدام تلافی‌جویانه زده‌اند. U.S. Central Command اعلام کرد که به پایگاه‌های ارتباطی و دیگر مراکزی که به گفته این نهاد توسط نیروهای مسلح ایران از جمله IRGC اداره می‌شدند حمله کرده است.

در این حملات به کوهستک، یک دکل مخابراتی بزرگ در نزدیکی بندر شهر هدف قرار گرفت. بر اساس عکس‌ها و ویدیویی که تایمز تایید کرده است، دکل پس از اصابت موشک به سمت خیابان و ساختمان‌های مسکونی و مغازه‌ای در نبش کوچه سقوط کرد.

بر پایه گفته‌های چندین تن از اهالی، مقام‌های محلی و ویدیوهایی که شاهدان منتشر کرده و توسط تایمز راستی‌آزمایی شده‌اند، حمله دیگری به ساختمانی در بافت مسکونی که عروسی در آن جریان داشت و حدود ۱۵۰ یارد (حدود ۱۳۷ متر) با دکل مخابراتی فاصله داشت، اصابت کرد.

تایمز ویدیوهایی از بقایای تسلیحات ضبط‌شده پس از حمله به کوهستک را جمع‌آوری و در اختیار ترور بال (Trevor Ball)، متخصص سابق خنثی‌سازی مهمات منفجره ارتش آمریکا و تحلیلگر Armament Research Services قرار داد. او بقایای به‌جامانده را قطعاتی از یک بمب هدایت‌شونده گلایدری (glide bomb) شناسایی کرد که توسط U.S. Central Command استفاده می‌شود و در اختیار نیروهای ایرانی نیست.

کاپیتان تیم هاوکینز (Tim Hawkins) از نیروی دریایی آمریکا و سخنگوی Central Command، در پاسخ به پرسشی درباره حمله به عروسی و مهمات به‌کاررفته گفت: «ما از گزارش‌هایی که منبع آن‌ها رسانه‌های دولتی ایران است آگاهیم. ارتش آمریکا برعکس IRGC، هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهد.»

مقام‌های ایرانی این حمله را جنایت جنگی خوانده‌اند و جمعیت هلال‌احمر ایران نیز اعلام کرد رئیس این سازمان از دادستان International Criminal Court خواسته است تا درباره این رویداد تحقیق کند.

در شهرهای کوچک جنوب ایران، عروسی‌ها معمولاً در خانه برگزار می‌شوند؛ درست مانند مراسم خانواده ملاحی. عروسی‌ها حال‌وهوایی محلی پیدا می‌کنند و زنان و مردان در خانه‌های جداگانه جمع می‌شوند. به نظر می‌رسد این حملات به یکی از ساختمان‌های محل برگزاری مراسم اصابت کرده است.

حمید کثیری، یک معلم، و دیگر شاهدان ویدیوهایی از حفره بزرگ در سقف یکی از ساختمان‌ها منتشر کردند؛ ساختمانی که به گفته مقامات ایرانی مستقیماً هدف حمله آمریکا قرار گرفته بود. دیوارهای بتنی سوراخ شده، درها شکسته، سقف‌ها فرو ریخته و آوار در تمام محوطه پخش شده بود.

آقای بال بقایای تسلیحات را که در تصاویر و ویدیوهای گرفته‌شده از صحنه حمله توسط آقای کثیری، معلم محلی، و خبرنگار IRIB نشان داده شده بود، تحلیل کرد. او این بقایا را قطعاتی از بمب گلایدری آمریکایی تشخیص داد. او گفت باله دُم و پوسته مشخص بدنه با سلاح JSOW (یا Joint Standoff Weapon) مطابقت دارد.

باله پیداشده در تصویر اول زیر، با باله‌های JSOW کشف‌شده پس از حملات در یمن و ونزوئلا (تصویر دوم) که در Open Source Munitions Portal (پایگاه داده قطعات تسلیحاتی در مناطق جنگی) ثبت شده‌اند، همخوانی دارد.

ابعاد پوسته سلاح کشف‌شده و الگوی خاص سوراخ‌های پیچ آن نیز با عکس مرجع یک JSOW در پایگاه داده تسلیحات تطابق دارد.

همچنین در ویدیویی که U.S. Central Command منتشر کرد و روز سه‌شنبه هم‌زمان با بیانیه حملات به اهدافی در ایران منتشر شد، به نظر می‌رسد یک بمب JSOW زیر بال جنگنده آمریکایی در حال پرواز لود شده است.

حمله به کوهستک چهارمین موردی است که تایمز درباره هدف قرار گرفتن ساختمان‌های غیرنظامی و کشته شدن افراد عادی گزارش می‌دهد. به گفته مقامات ایرانی، در ۲۸ فوریه و در اولین روز جنگ آمریکا و اسرائیل در ایران، یک موشک Tomahawk آمریکایی به یک دبستان اصابت کرد در میناب و باعث کشته شدن غیرنظامیان شد که بیشتر آن‌ها کودک بودند.

چند ساعت بعد، آمریکا با شلیک چندین موشک PrSM به نزدیکی یک منطقه مسکونی در لامرد حمله کرد که به گفته مقامات ایرانی ۲۱ کشته برجای گذاشت. در ماه ژوئیه نیز آمریکا با یک بمب ۲۰۰۰ پوندی به یک خانه در جزیره قشم حمله کرد که به گفته مقامات ایران سه غیرنظامی در آن کشته شدند.

در میان جان‌باختگان حمله کوهستک، امیرمحمد کریمی، پسربچه ۶ ساله و پرانرژی که قرار بود به پیش‌دبستانی برود نیز بود؛ این موضوع در مصاحبه مادرش با هلال‌احمر مطرح و در صفحه رسمی این سازمان منتشر شد.

مادرش، که هلال‌احمر نامش را منتشر نکرد، گفت پسرش برای رفتن به عروسی آن‌قدر هیجان داشت که همراه با خواهر ۱۴ ساله‌اش، کیانا، زودتر از او رفتند. مادر گفت وقتی صدای انفجارها را شنید، برای پیدا کردن بچه‌هایش به خیابان دوید و آن‌ها را غرق در خاک و ترکش یافت.

کیان، یک عکاس محلی، در مصاحبه‌ای گفت زمانی که صدای عجیبی شنید، در خانه‌اش در فاصله حدود ۵۰۰ یاردی خانه خانواده ملاحی بود. او گفت: «تقریباً شبیه سوت بود؛ صدایی مثل سوت که از سمت دریا می‌آمد.» و وقتی بمب اصابت کرد، «همه صدای انفجار را شنیدیم.»

برق و آنتن تلفن‌های همراه قطع شد. بوی تند باروت هوا را پر کرده بود. کیان، که به دلیل نگرانی از برخورد حکومت خواست نام خانوادگی‌اش فاش نشود، گفت در حالی که به سمت خانه ملاحی می‌رفت، صدای جیغ و گریه به گوش می‌رسید.

او گفت: «مردم بچه‌های کوچک را در آغوش گرفته بودند و تلاش می‌کردند با وانت و هر ماشینی که پیدا می‌کردند آن‌ها را به بیمارستان برسانند.»

کیان گفت بمب به بخش زنانه مراسم عروسی اصابت کرد: «به همین دلیل بیشتر مجروحان، زنان و کودکان هستند.»

به گفته کیان، او اواخر همان شب در کنار پدر و برادر یکی از جان‌باختگان به نام محمد ملاحی، ۱۶ ساله، بود که در تلاش برای شناسایی پیکر او بودند. او گفت چهره این نوجوان چنان آسیب دیده بود که از گوشی موبایلی که همراهش بود برای تشخیص هویتش استفاده کردند.

خبرگزاری فارس، رسانه نیمه‌رسمی وابسته به سپاه، هویت دو تن دیگر از کشته‌شدگان را اعلام کرد: کلثوم ملاحی نژندنیا، ۴۳ ساله، و زرخاتون طاهری، ۵۰ ساله.

مطهره، مهمان عروسی، در پست خود گفت که عروس و داماد از این حمله جان سالم به در برده‌اند.

مجروحان عروسی کوهستک به بیمارستان حضرت ابوالفضل میناب منتقل شدند؛ همان بیمارستانی که به مجروحان حمله به دبستان شجره طیبه رسیدگی کرده بود. در روز نخست جنگ، موشک‌های کروز Tomahawk آمریکایی آن مدرسه را با خاک یکسان کردند و به گفته مقامات ایرانی، دست‌کم ۱۷۵ نفر کشته شدند که بیشترشان دانش‌آموز بودند.

احمد نفیسی، معاون استاندار هرمزگان، استانی که میناب و کوهستک در آن واقع شده‌اند، به رسانه‌های محلی گفت که ایالات متحده «بار دیگر در استان هرمزگان مرتکب جنایت جنگی شده است.»

ویدیویی که میان همهمه جمعیت در ورودی بیمارستان ضبط شده، کادر درمان را نشان می‌دهد که با برانکاردها منتظرند تا مهمانان مجروح عروسی را برای مداوا تحویل بگیرند. در یکی از ویدیوها، بزرگسالان پسربچه‌ای گریان و دختری را که خون از پیشانی‌اش جاری بود به داخل می‌آورند.

عادل حق (Adil Haque)، استاد حقوق بین‌الملل در Rutgers Law School، گفت ارتش آمریکا باید درباره این حمله پاسخگو باشد، «چرا که در نگاه اول توجیه‌ناپذیر و غیرقابل‌دفاع به نظر می‌رسد.» او یادآور شد هیچ نشانه‌ای از هدف نظامی در اطراف این ساختمان وجود نداشته است.

مطهره، مهمان عروسی، ساعاتی پس از حمله در پستی نوشت: «در عروسی نه اورانیوم غنی می‌کردند و نه این عروسی نزدیک به منطقه نظامی بود.»

او اضافه کرد: «لعنت به جنگ. خدا به ما رحم کند.»

گزارش با همکاری جان اسمای (John Ismay)، صنم مهوزی (Sanam Mahoozi)، آدام راسگون (Adam Rasgon)، لیلی نیکونظر (Leily Nikounazar) و جاش هولدر (Josh Holder).