متن کامل مقاله

به گفته مدیرعامل گروه دانمارکی نفتکش Torm، بازارهای مالی خطر یک بن‌بست طولانی در جنگ ایران را دست‌کم گرفته‌اند؛ بن‌بستی که ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول خواهد کشید و احتمال آن بسیار بیشتر از یک راه‌حل سریع است.

جیکوب ملگارد (Jacob Meldgaard) اوضاع خلیج فارس را با جنگ در اوکراین مقایسه کرد و گفت بازارها دوباره خیلی زود فرض کرده‌اند که آسیب‌های اقتصادی دو طرف را مجبور به یافتن راه‌حل می‌کند.

او گفت: «در سال ۲۰۲۲، خیلی‌ها، به‌ویژه در آمریکا، تا شش ماه می‌گفتند جنگ اوکراین خیلی زود تمام می‌شود؛ چون منطقی نیست و محروم ماندن اروپا از انرژی روسیه به ضرر همه است. اما کاملاً مشخص است که پیش‌بینی درستی از مدت این وضعیت نداشتند.»

این هفته، قیمت نفت به‌خاطر مذاکرات ایران و عمان برای ازسرگیری کشتیرانی در تنگه هرمز کاهش یافت؛ هرچند آمریکا تهران را به تحریم‌های سخت‌تر تهدید می‌کند. با این حال، کرایه حمل بار بین خاورمیانه و چین همچنان در بالاترین سطح تاریخی خود قرار دارد.

ملگارد گفت: «محتمل‌ترین سناریو در حال حاضر این است که ترامپ و دولت آمریکا چاره‌ای جز ادامه دادن ندارند و ایران و IRGC هم همین‌طور. رهبران کشورهای خلیج فارس متوجه شده‌اند که باید خود را برای وضعیتی طولانی آماده کنند؛ وضعیتی که نه چند روز یا چند هفته، بلکه ماه‌ها یا سال‌ها طول می‌کشد.»

او افزود: «با این رفتار آمریکا، فکر می‌کنم خیال‌پردازی است اگر تصور کنیم جهان در آینده نزدیک به وضعیت ۱۰ سال پیش برمی‌گردد. خیلی دلم می‌خواست این‌طور شود، اما آن را واقع‌بینانه نمی‌دانم.»

سخنان او در حالی مطرح می‌شود که شرکت Torm با در اختیار داشتن نزدیک به ۱۰۰ نفتکش حامل بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌های پالایش‌شده، در پی افزایش شدید نرخ کرایه حمل در جریان این درگیری، سود خالص بی‌سابقه ۳۳۸ میلیون دلار را برای سه‌ماهه دوم ثبت کرده است؛ رقمی که تقریباً شش برابر مدت مشابه سال قبل است.

کشورهای حوزه خلیج فارس توسعه ناوگان نفتکش‌های خود را آغاز کرده‌اند تا شرکت‌های ملی نفت آن‌ها بتوانند با وجود حملات ایران، به جابه‌جایی نفت خام و سوخت از تنگه هرمز ادامه دهند.

ملگارد گفت: «مالکانی مثل من، هر روز صبح در آینه نگاه می‌کنند و از خود می‌پرسند آیا این مسیر برای دریانوردان من امن است؟ و پاسخ من منفی است. اما برای یک شرکت ملی نفت قضیه فرق می‌کند. آن‌ها در سطح راهبردی تصمیم گرفته‌اند که زیر سلطه ایران نروند و این موضوع برایشان جنبه مرگ و زندگی دارد.»

ملگارد گفت حفظ حجم صادرات دوران پیش از جنگ از طریق تنگه هرمز در این شرایط، نیازمند کشتی‌های بسیار بیشتری است؛ زیرا بهره‌وری استفاده از شناورها کمتر شده و احتمالاً به دو برابر ابرنفتکش نفت خام و سه برابر نفتکش بزرگ سوخت پالایش‌شده نیاز خواهد بود.

او افزود که «تب خرید» کشورهای خلیج فارس اساساً واکنشی به یک بحران منطقه‌ای است و بعید است بازار جهانی نفتکش‌ها را از نظر ساختاری دگرگون کند. او گفت: «آنچه در حال تغییر است این است که در این سناریو، افت بهره‌وری و ناکارآمدی کاملاً ماندگار خواهد بود.»