متن کامل مقاله
ریچارد کان (Richard Kahn) و دارن ایندایک (Darren Indyke) سالها برای این مجرم جنسی محکومشده کار کردند و کارهای مالی، بانکی و حقوقی اپستین و زنان اطراف او را انجام میدادند؛ آنها میگویند از جرایم اپستین بیخبر بودهاند
در سال ۲۰۱۶، نامهای با متنی بسیار تحسینآمیز برای مقامات مهاجرت آمریکا آماده شد. در این نامه از «یک ازدواج بسیار موفق و سالم» بین دو زن صحبت شده بود و ادعا میکرد رابطه آنها چنان عمیق است که «حتی جملات یکدیگر را کامل میکنند».
نویسنده این نامه، یک حسابدار اهل New York به نام ریچارد کان، نوشته بود که در جلسات حضوری خود شاهد «علاقه شدید این دو زن به یکدیگر» بوده است. او امضای خود را در دفتر اسناد رسمی ثبت کرد تا به آن جنبه رسمی بدهد.
اما در واقعیت، این ازدواج صوری و ساختگی بود.
کان این نامه را از طرف رئیس و حامی مالی قدیمیاش، جفری اپستین (Jeffrey Epstein)، آماده کرده بود. این مجرم جنسی محکومشده در تلاش بود برای زنی از اروپای شرقی که میخواست او را در آمریکا نگه دارد، مدارک اقامت بگیرد. این طرح نیاز به یک همسر داشت. اپستین به یک زن آمریکایی که قبلاً او را مورد آزار قرار داده بود فشار آورد تا با این زن ازدواج کند—و نامه کان به این ازدواج مشروعیت بخشید.
کمی بعد، آن زن آمریکایی به وکیل خود، دارن ایندایک، گفت که قصد طلاق دارد. ایندایک که قبلاً به او درباره نحوه صحبت با مقامات مهاجرت آمریکا مشاوره داده بود، او را از این کار منع کرد. او هم برای اپستین کار میکرد.
تشکیلات اپستین کار یک نفر نبود. او تشکیلاتی کاملاً هماهنگ و روان راه انداخته بود که در آن اعضای حلقه نزدیکش نقشهای مشخصی داشتند. دوستدختر سابقش، گیلین ماکسول (Ghislaine Maxwell)، دختران و زنان جوانی را که قرار بود مورد آزار اپستین قرار بگیرند جذب میکرد؛ درست مثل قربانیانی که اپستین آنها را هم مجبور به همکاری در نقشههایش کرده بود. لزلی گراف (Lesley Groff)، منشی او، قرارها را هماهنگ میکرد.
اما این کان، حسابدار مورد اعتماد، و ایندایک، وکیل وفادار بودند که با مانورهای مالی و حقوقی خود سالها این تشکیلات را سر پا نگه داشتند. ایندایک از حدود سال ۱۹۹۶ منحصراً برای اپستین کار میکرد. کان هم در سال ۲۰۰۵ حسابدار داخلی اپستین شد.
کان و ایندایک در بیانیههای جداگانهای به The Wall Street Journal گفتند که از قاچاق جنسی رئیسشان اطلاعی نداشتند و هرگونه دست داشتن در جرایم یا کمک آگاهانه به آنها را رد کردند. آنها گفتند هرگز شاهد آزار جنسی زنی توسط اپستین نبودهاند و هیچکدام از زنان هم آزاری را به آنها گزارش نکردهاند.
دانیل وینر (Daniel Weiner)، وکیل ایندایک، گفت آزارهای جنسی اپستین «طبق همه شواهد، پشت درهای بسته، در مکانهای خلوت و در زمانهایی اتفاق افتاده که نه آقای ایندایک و نه آقای کان در آنجا حضور نداشتهاند.» این دو نفر گفتند که فقط خدمات حقوقی و مالی معمولی را که برای هر موکل بسیار ثروتمندی انجام میشود ارائه دادهاند.
ژورنال اسناد علنی و غیرعلنی دادگاه، توافقنامههای سازش، سوابق بانکی، مالیاتی و ملکی و نامهها و ایمیلها را بررسی کرده است. این گزارش همچنین شامل مصاحبه با زنانی است که با ایندایک و کان سروکار داشتند، و نیز افرادی که با این دو نفر کار میکردند یا از فعالیتهای آنها آگاه بودند.
زمانی که اپستین در سال ۲۰۱۹ بازداشت شد و با اتهامات فدرال قاچاق جنسی روبهرو شد، هر دو نفر از نزدیک با او همکاری میکردند. اپستین این دو مرد را به عنوان مدیران مشترک وصیتنامه و داراییهای خود تعیین کرد و به آنها این اختیار را داد تا دسترسی به مدارک و داراییهایی را که ارزش فعلیشان بیش از ۱۰۰ میلیون دلار برآورد میشود کنترل کنند.
زمانی که رئیسشان زنده بود، بخشی از کار آنها پنهان نگه داشتن فعالیتهای مالی او بود. ایندایک و کان شرکتها و نهادهایی ساختند یا در آنها سمَت گرفتند که مسیر تراکنشها را مبهم میکرد. کان هزینهها را مدیریت میکرد، و ایندایک مبالغی نقدی برداشت میکرد که پایینتر از سقف گزارشهای اجباری فدرال بود و همچنین تلاش میکرد محدودیتهای سفری ناشی از وضعیت مجرم جنسی اپستین را کاهش دهد. هر دو نفر وقتی بانکها سؤالی میپرسیدند، تراکنشهای مشکوک حسابهای اپستین را موجه جلوه میدادند.
بخش دیگری از کار آنها ارتباط مستقیم با زنانی بود که بعدها معلوم شد در دام اپستین افتاده بودند. آنها ازدواجهایی صوری راه انداختند، به زنانی که بعدها گفتند قربانی آزار شدهاند پول پرداختند و هزینههای شخصیای را که اپستین میپرداخت زیر نظر داشتند.
زنان گفتند که دفتر کان پول نقد در اختیارشان میگذاشت و هزینههایی را که اپستین تقبل میکرد ثبت میکرد—از ویزیت پزشک و اجاره خانه گرفته تا لباس زیر از Victoria’s Secret و اصلاح مو در Frederic Fekkai. کان همچنین اظهارنامه مالیاتی برخی از این زنان را آماده میکرد و به درخواست اپستین گزارشهای دقیقی از هزینههای آنها میداد. کان و ایندایک حدود دو سال از دفاتری در ساختمانی در New York City کار میکردند که اپستین زنانی را که بعدها گفتند مورد آزار قرار گرفتند در همانجا اسکان داده بود.
وقتی بانکها حسابهای اپستین را به خاطر تراکنشهای مشکوک بستند، کان و ایندایک دست به کار شدند تا جریان مالی او قطع نشود. ایندایک در سال ۲۰۱۸ مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ دلار پول نقد برای رئیسش برداشت کرد و کان مؤسسات مالی جدیدی پیدا کرد تا اپستین بتواند در آنها حساب باز کند.
کان و ایندایک در بیانیههای خود گفتند که شرکتهای اپستین اهداف قانونی داشتند، مانند استخدام کارکنان خانه و پرداخت هزینههای هواپیماها. آنها گفتند که حضور اپستین را از بانکها پنهان نکردند و تمام برداشتهای نقدی با مجوز و بررسی بانکها انجام شده بود. به گفته کان، بیش از ۹۰ درصد هزینههای اپستین مربوط به اقامتگاهها و هواپیماهایش بوده است.
دانیل روزومنا (Daniel Ruzumna)، وکیل کان، گفت که موکلش «خیلی بهندرت با شاکیان اپستین ارتباط داشته» و هر نامهای که برای حمایت از درخواست مهاجرت زنی ارائه داده، به درخواست خود فرد بوده است. او افزود: «او دلیلی نداشت فکر کند زنی مجبور به ازدواج اجباری شده است.»
وینر، وکیل ایندایک، گفت اپستین مرتباً به پول نقد نیاز داشت چون بعد از سال ۲۰۰۸ دسترسی محدودی به کارتهای اعتباری داشت؛ پرداختهای اپستین به زنان اروپای شرقی «ماهیتاً مشکوک» نبود و ایندایک دلیلی نداشت که فکر کند ازدواجها «چیزی غیر از یک توافق دوطرفه» بوده است.
در تمام این مدت، اپستین پاداشهای کلانی به این دو نفر میداد. او میلیونها دلار دستمزد به آنها پرداخت کرد و میلیونها دلار دیگر هم وام داد—وامهایی که هرگز پس داده نشدند. اپستین هزینههای اضافی مانند درمانهای خاص و شهریه تحصیل فرزندان آنها را هم از جیب خود میپرداخت.
دولت جزایر ویرجین آمریکا (USVI) در شکایتی در سال ۲۰۲۰ علیه اموال اپستین اعلام کرد بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، اپستین و شرکتهای تحت مالکیتش بیش از ۱۶ میلیون دلار به ایندایک و بیش از ۱۰ میلیون دلار به کان پرداخت کردهاند؛ مبلغی که «بسیار بیشتر از دستمزد معمول خدمات حرفهای آنها به نظر میرسد.» اپستین در این منطقه یک جزیره خصوصی داشت و برخی از شرکتهایش در آنجا ثبت شده بودند.
پس از مرگ اپستین در سال ۲۰۱۹، مدیریت داراییها و حلوفصل شکایتهای قربانیان به این دو نفر سپرده شد. آنها از ذینفعان اصلی یک صندوق امانی بزرگ به نام 1953 Trust هستند که پس از حلوفصل تمام ادعاها، داراییهای باقیمانده را دریافت خواهد کرد. این یعنی آنها شخصاً از هر آنچه از ثروت او باقی بماند سود میبرند که ممکن است برای هر کدام دهها میلیون دلار باشد.
اگرچه جزئیات کار آنها برای اپستین در چندین پرونده حقوقی مطرح شده، کان و ایندایک تا حد زیادی از کانون توجه دور ماندهاند. به گفته افراد آگاه از پرونده، وقتی مقامات فدرال در New York مشغول تحقیق درباره اتهامات قاچاق جنسی اپستین و ماکسول بودند، پلیس یا دادستانی حتی از ایندایک و کان بازجویی هم نکردند.
سخنگوی دفتر دادستانی فدرال در Manhattan که پروندههای اپستین و ماکسول را پیش میبرد، از اظهارنظر خودداری کرد.
در ماههای اخیر، مدیران اموال اپستین در پاسخ به احضاریه کمیته نظارت مجلس نمایندگان آمریکا (House Oversight Committee)، مدارکی از جمله دفترچه یادبود تولد اپستین در سال ۲۰۰۳ و مجموعهای از ایمیلها با افراد سرشناس را تحویل دادهاند.
به گفته حاضران، در جلسهای پشت درهای بسته در ماه سپتامبر با این کمیته در کنگره آمریکا، برخی از قربانیان اپستین پیام مهمتری به قانونگذاران دادند: جمعآوری مدارک کافی نیست؛ افرادی را که دسترسی به این مدارک را کنترل میکنند بازجویی کنید. زنان به اعضای کمیته گفتند دو نفری که اکنون دسترسی به مدارک را در انحصار دارند، همان کسانی هستند که به عقیده آنها دههها به پیشبرد کارهای اپستین کمک کردهاند.
طبق اسناد دادگاه، پس از مرگ اپستین، این دو نفر از نقش خود به عنوان مدیر داراییها—که هم پرداخت غرامت به قربانیان و هم دسترسی به مدارک را کنترل میکردند—استفاده کردند تا خود را از شکایتهای شخصی مصون نگه دارند. قربانیانی که با مدیران اموال به توافق مالی میرسیدند، باید متنی را امضا میکردند که آنها را از شکایت علیه کان، ایندایک و دیگران منع میکرد. اگر قربانیان درخواست استثنا میکردند، این درخواست باید به تایید خود کان و ایندایک میرسید.
دیوید بویز (David Boies)، وکیلی که وکالت برخی از شاکیان اپستین را در شکایتی علیه این دو مرد در سال گذشته در New York بر عهده دارد، گفت: «قاچاق جنسی اپستین بدون خدمات و حمایتی که ایندایک و کان ارائه میکردند، نمیتوانست با چنین ابعاد و گستردگی و برای چنین مدت طولانی ادامه یابد. آنها جریان پولی را که سوخت این قاچاق جنسی بود مدیریت میکردند، به واسطههایی مثل ماکسول پول میدادند، جابهجایی و اسکان قربانیان را ترتیب میدادند و منابع مالی را مخفی میکردند.»
وکلای کان و ایندایک گفتند که آنها مانع دسترسی به مدارک نشدهاند و مدارک درخواستی را به House Oversight Committee تحویل میدهند. آنها گفتند تمام داراییهای باقیمانده صرف پرداخت بدهیها، مالیاتها یا هزینههای جاری شده و تحت نظارت یک ناظر ویژه منصوب دادگاه بوده است.
آنها گفتند برنامه پرداخت غرامت به قربانیان داوطلبانه بود و توسط یک مدیر بیطرف اداره میشد؛ متن توافقنامهها نیز با وکلای قربانیان مذاکره شده بود تا از شکایتهای حقوقی که داراییها را تخلیه میکرد جلوگیری شود. وکلای آنها افزودند که کان و ایندایک همچنین بیش از ۵۰ ادعای دیگر قربانیان را خارج از این برنامه حلوفصل کردهاند.
ماکسول در سال ۲۰۲۱ به خاطر نقشش در کمک به اپستین برای فریب و آزار جنسی دختران زیر سن قانونی محکوم شد. او در حال گذراندن دوره ۲۰ ساله زندان خود است، هرچند اوایل امسال به یک زندان با تدابیر امنیتی کمتر منتقل شد.
گراف، منشی سابق اپستین، با هیچ اتهامی روبهرو نشده و هرگونه آگاهی یا دست داشتن در جرایم اپستین را رد کرده است. او به درخواستها برای اظهارنظر پاسخی نداد.
وکیل و حسابدار
ایندایک حدود ۳۰ سال پیش که تازه از دانشگاه فارغالتحصیل شده بود برای اولین بار با اپستین آشنا شد. او در یک دفتر حقوقی کوچک در Manhattan به نام Gold & Wachtel کار میکرد که اپستین از موکلانش بود.
چند سال بعد، ایندایک وارد دانشکده حقوق دانشگاه Cornell University شد. وقتی در سال ۱۹۹۱ فارغالتحصیل شد، به عنوان وکیل به Gold & Wachtel برگشت و بعد به Greenberg Traurig، یک شرکت بزرگ حقوقی، رفت.
حدود سال ۱۹۹۶، ایندایک آن شرکت را ترک کرد تا فقط برای اپستین کار کند و شرکت مشاوره مالی او را پشتیبانی نماید. اپستین در اواخر دهه ۱۹۹۰ کسبوکار خود را از خاک اصلی آمریکا به جزایر ویرجین آمریکا (USVI) منتقل کرد، جایی که دولت میلیونها دلار معافیت مالیاتی به او داد.
در همان سالهای اول، اپستین آپارتمانی در خیابان 301 E. 66th Street برای او ترتیب داد که ایندایک در اوایل دهه ۲۰۰۰ حدود دو سال در آنجا زندگی کرد. این ساختمان بعدها بسیار بدنام شد، چون مشخص شد اپستین زنانی را که مورد سوءاستفاده جنسی قرار میداد در آنجا اسکان میداده است. ایندایک و کان در بیانیههای خود گفتند که از هرگونه سوءاستفاده از ساکنان این ساختمان بیخبر بودهاند.
ایندایک در جلسهای در سال ۲۰۰۹ در USVI گفت: «فرصت فوقالعادهای به من داده شد تا از نزدیک با آقای اپستین، که به نوعی مربی من شده بود، کار کنم. بنابراین میتوان گفت من بیش از ۲۰ سال است که به عنوان وکیل، مشاور و نماینده شخصی او کار میکنم.»
به گفته افراد مطلع، استخدام کان شکل معاملاتیتری داشت.
در سال ۲۰۰۵، اپستین به دنبال یک حسابدار جدید بود و از یک شرکت استعدادیابی کمک گرفت. او سه نفر را امتحان کرد و در نهایت کان را برگزید. کان یک حسابدار رسمی (CPA) جوان اهل New York بود که در سال ۱۹۹۴ از دانشگاه فارغالتحصیل شده و در سال ۱۹۹۹ کارشناسی ارشد مالیات گرفته بود.
کان نیز مانند ایندایک تمام وقت خود را به اپستین اختصاص داد. او ابتدا به عنوان کارمند New York Strategy Group، یکی از شرکتهای اپستین، کار کرد. در سال ۲۰۰۸، او و یکی دیگر از حسابداران به نام هری بلر (Harry Beller)، شرکت HBRK Associates Inc. را تأسیس کردند؛ شرکتی که فقط یک موکل داشت و آدرس آن همان ساختمان خیابان 301 E. 66th Street بود که اپستین استفاده میکرد. این دفتر در واقع یک آپارتمان تکخوابه بود که به دفتر تبدیل شده بود. ایندایک هم دفتری مشابه داشت و درِ واحدهایشان روبهروی هم باز میشد.
کان کمتر از یک سال در این شغل بود که اپستین در سال ۲۰۰۶ به اتهام آزار دختران در Florida دستگیر شد. کان بعدها به دیگران گفت که به خاطر اینکه تازه صاحب فرزند شده بود و وضعیت اقتصادی هم بد بود، کارش را ترک نکرد.
وکیل کان گفت محکومیت اپستین در Florida «نشان نمیداد که او یک قاچاقچی جنسی زنجیرهای است یا در آینده دست به قاچاق جنسی یا آزار زنان بزرگسال یا افراد زیر سن قانونی خواهد زد.»
بلر هم تا سال ۲۰۱۴ به عنوان حسابدار اپستین کار میکرد. بر اساس گزارش فعالیت مشکوکی که در پرونده سال ۲۰۲۲ USVI علیه JPMorgan Chase افشا شد، این بانک چکهایی را که بلر امضا کرده بود مشکوک دانست، از جمله چکهایی از حساب اپستین به ارزش مجموعاً ۸۰۰,۰۰۰ دلار در کمتر از یک سال و نیم. این بانک همچنین نقد شدن تعداد غیرعادی چکهایی با مبلغ ۹,۸۰۰ دلار را ثبت کرد—مبلغی دقیقاً کمتر از سقف روزانه ۱۰,۰۰۰ دلاری که بانک را ملزم به گزارش به وزارت خزانهداری آمریکا میکرد. JPMorgan Chase در سال ۲۰۱۳ ارتباط کاری خود را با اپستین قطع کرد.
بلر به درخواستها برای اظهارنظر پاسخ نداد. او در پاسخ به احضاریه برای ارائه اسناد و سوالات بازجویی در شکایت سال گذشته علیه ایندایک و کان در New York، به متمم پنجم قانون اساسی آمریکا متوسل شد تا علیه خودش شهادت ندهد.
بر اساس ایمیلهای ارائهشده در پرونده شکایت از JPMorgan، در سال ۲۰۰۷ کان و ایندایک درگیر صدور یک اعتبارنامه یک میلیون دلاری به نام اپستین برای تضمین وام Mellon United National Bank به آژانس مدلینگ MC2 Model Management بودند؛ آژانسی که اپستین از آن برای جذب زنان استفاده میکرد.
بر اساس ایمیلهایی که Bloomberg به دست آورده، در همان سال، یکی از شعب HSBC در فرانسه حساب اپستین را بست؛ این اولین نمونه شناختهشده از قطع همکاری یک بانک بزرگ با او بود. ایندایک در ایمیلی در ژانویه ۲۰۰۸ این خبر را به رئیسش داد.
وقتی اپستین در اواخر سال ۲۰۰۸ در Florida به اتهام کشاندن فردی زیر ۱۸ سال به فحشا به جرم خود اعتراف کرد، به کسی نیاز داشت که در طول دوران حبس، کسبوکار مشاوره مالیاش را اداره کند. او از ایندایک خواست جای او را بگیرد.
ایندایک حدود ۴۰ بار برای ملاقات با اپستین به زندان رفت. بررسیهای نظارتی USVI بعدها نشان داد که اپستین در این دوران، ریاست شرکت مشاوره خود یعنی Financial Trust Company را به ایندایک واگذار کرده بود.
در حالی که اپستین پشت میلههای زندان بود، ایندایک به عنوان نماینده Financial Trust Company در جلسهای در USVI شرکت کرد تا مشخص شود آیا معافیت مالیاتی ۱۰ ساله این منطقه برای شرکت اپستین تمدید میشود یا نه. ایندایک موفق شد تمدیدی پنجساله بگیرد.
شبکه مالی
حدود زمانی که اپستین در سال ۲۰۰۹ از زندانی در Florida آزاد شد، ایندایک و کان در ساختار پیچیده مالی و حقوقی اپستین غرق شده بودند. تا زمان مرگ اپستین، دهها شرکت و نهاد وابسته به اپستین و صدها حساب در بیش از ۲۰ بانک وجود داشت.
بر اساس شکایت سال ۲۰۲۴ در New York علیه این دو مرد، ایندایک و کان در بسیاری از این نهادها سمت داشتند؛ از جمله در برخی نهادهایی که ادعا شده «فقط برای تسهیل اقدامات غیرقانونی قاچاق جنسی ایجاد شده بودند». این نهادها شامل C.O.U.Q. Foundation، Gratitude America، J. Epstein Virgin Islands Foundation، FT Real Estate، Hyperion Air، Jeepers، Mort و Zorro Development بودند.
وکیل ایندایک گفت: «استفاده از چنین شرکتهایی کوچکترین جنبه خلافی نداشت» و تلاشی برای پنهان کردن مالکیت اپستین بر آنها صورت نگرفته بود. وکیل کان هم گفت این روشی استاندارد برای مدیریت داراییهایی مانند هواپیماها و املاک بوده است.
بر اساس گزارش حسابرسی ویژه که به سفارش USVI در دادگاه سال ۲۰۲۲ علیه بانک JPMorgan تهیه شد، این دو مرد همچنین متولی صندوق Butterfly Trust بودند که در طول یک سال، ۳۸۳,۰۰۰ دلار در قالب پنج پرداخت از طریق حسابی در JPMorgan به چند زن پرداخت کرد. کارشناس USVI اعلام کرد هیچ توجیهی برای این انتقالها وجود نداشت و آنها را «بهشدت مشکوک» خواند.
طبق این گزارش، ایندایک و کان به ترتیب به عنوان نایبرئیس و خزانهدار در C.O.U.Q. Foundation فعالیت میکردند، نهادی که بیش از ۳۰,۰۰۰ دلار پرداخت مستقیم به زنان داشت.
این گزارش همچنین بخشی از پرداختیها به این دو مرد را از حسابهای JPMorgan اپستین بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ نشان میدهد: در این سالها، حساب شخصی ایندایک ۲.۴ میلیون دلار و حساب تجاری او ۸.۳ میلیون دلار دریافت کرده بود. طبق گزارش، شرکت کان به نام HBRK Associates نیز در این مدت ۴.۹ میلیون دلار دریافت کرده است.
آنها مزایای مالی دیگری هم دریافت کردند. اپستین بیش از ۷ میلیون دلار وام به ایندایک داد که هرگز پس داده نشد. او همچنین به ایندایک برای خرید خانههایی در New Jersey و Boca Raton در Florida کمک مالی کرد.
وکیل کان گفت این پرداختیها با تجربه و تحصیلات کان همخوانی داشته است. وکیل ایندایک هم گفت دستمزد او با توجه به نزدیک به ۲۳ سال ارائه خدمات حقوقی به اپستین کاملاً مناسب بوده است.
نقش «دستیار»
در ژوئیه ۲۰۱۲، ایندایک و یک وکیل دیگر اپستین با دادستان کل USVI دیدار کردند تا شرایط تردد رئیسشان را که مرتباً به جزیره خصوصیاش در آنجا میرفت، آسانتر کنند.
اپستین به عنوان یک مجرم جنسی موظف بود ۲۱ روز قبل از خروج از این منطقه، سفرش را اطلاع دهد. ایندایک که مسئول گزارش سفرهای اپستین بود، به همراه وکیل دیگر استدلال کردند که این قانون بیش از حد دستوپاگیر است. این مهلت به ۲۴ ساعت کاهش یافت، که توانایی مقامات را برای ردگیری جابهجاییهای اپستین محدود میکرد.
در سال ۲۰۱۹، قبل از دستگیری اپستین، دادستان کل جدید USVI قانون اطلاعرسانی ۲۱ روزه را دوباره برقرار کرد. اما تا آن زمان، اپستین سالها آزادانه بین املاکش از جمله جزیره خصوصیاش تردد میکرد، جایی که دهها زن جوان گفتهاند در آنجا مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفتند.
سالها، زنان جوانی که اپستین به آنها آزار جنسی میرساند، با عنوان «دستیار» در اقامتگاههای او رفتوآمد میکردند. اپستین مسکن آنها را تأمین میکرد، کارهای اقامتشان را انجام میداد، هزینههای پزشکی و دندانپزشکیشان را میداد و حتی نیازهای اولیه مانند لباس و آرایشگاه را میپرداخت.
شکایتهای بعدی نشان داد که اپستین دستکم سه ازدواج ساختگی برای دریافت اقامت راه انداخته و ایندایک و کان کارهای حقوقی و مالی آنها را انجام دادهاند، از جمله باز کردن حسابهای مشترک بانکی برای این زنان. وکلای ایندایک و کان گفتند که ازدواجها قانونی بوده و این زنان بابت این خدمات تشکر کرده بودند.
طبق شکایتی که امسال علیه Bank of America ثبت شد، در مه ۲۰۱۳، پس از آنکه یک زن روس که اپستین از او سوءاستفاده جنسی میکرد حسابی در این بانک باز کرد، کان بلافاصله ۱۴,۰۷۳ دلار به آن واریز کرد.
بر اساس این دادخواست، طی سالهای بعد، کان و یک حسابدار دیگر به نام بلا کلاین (Bella Klein) از این حساب برای پرداخت اجاره و سایر هزینهها با پول اپستین استفاده میکردند تا اینطور به نظر برسد که این زن درآمد قانونی دارد و هزینههایش را خودش میدهد.
کلاین از اظهارنظر خودداری کرد. او هم مانند بلر، حسابدار سابق، با استناد به متمم پنجم و حق سکوت، از ارائه مدارک یا پاسخ به سوالات در پرونده شکایت از ایندایک و کان در New York خودداری کرد.
چکهای اجاره در وجه «301/66 Owners Corp» در ساختمان 301 E. 66th Street صادر میشد؛ همان ساختمانی که کان و ایندایک زمانی در آن دفتر داشتند.
در مه ۲۰۱۵، نام این زن به فهرست حقوقبگیران یکی از شرکتهای اپستین اضافه شد. حقوق به حساب Bank of America واریز میشد و کان از این اطلاعات برای آماده کردن اظهارنامه مالیاتی سال ۲۰۱۵ او استفاده کرد.
طبق شکایت علیه Bank of America، اپستین ترتیبی داد تا این زن روس با زن جوان دیگری ازدواج کند تا اقامتش تضمین شود، و صورتحسابهای بانکی و اظهارنامههای مالیاتی برای سندسازی برای مقامات مهاجرت بودند.
بر اساس این شکایت، وقتی این زن بعدها از کان درباره مغایرتها در حسابی که به نامش بود پرسید—چرا که مبالغ تراکنشها بسیار بیشتر از درآمد ادعایی او بود—به او گفته شد نگران نباشد.
وکیل کان گفت موکلش کنترلی روی این حساب نداشت و زنی که پولها را دریافت میکرد هیچ آزاری را به کان گزارش نداده بود.
در سال ۲۰۱۴، اپستین یک مدل جوان اروپایی را با وعدههای دروغین کار در زمینه پروژههای توسعهای در آفریقا با بنیاد بیل و ملیندا گیتس (Bill & Melinda Gates Foundation) فریب داد. او نامهای با امضای کان روی سربرگ Enhanced Education—یکی از شرکتهای اپستین که کان از مدیران آن بود—دریافت کرد که درخواست بررسی فوری ویزا داشت.
در این نامه ادعا شده بود که این زن قرار است «پیشرفت برنامه بنیاد گیتس را در سه کشور آفریقایی بررسی کند» تا شرکت Enhanced Education به فعالیتهایش در آفریقا ادامه دهد، و تمامی هزینههای او تأمین شده است.
در حقیقت، هیچ توافقی با بنیاد گیتس وجود نداشت و Enhanced Education هم هیچ فعالیتی در آفریقا نداشت. تا زمانی که این مدل فهمید هیچ کار واقعیای در انتظارش نیست و اپستین در حال سوءاستفاده جنسی از اوست، ماهها گذشته بود.
وکیل کان گفت اپستین از او خواسته بود این نامه را آماده کند، او دلیلی برای شک کردن به پشتیبانی Enhanced Education نداشت و هیچ صحبتی از آزار جنسی در میان نبود. Bill & Melinda Gates Foundation به درخواست اظهارنظر پاسخی نداد.
عملیات نقدی
عملیات قاچاق جنسی متکی به پول نقد است، چون هیچ ردی از پرداخت به قربانیان یا واسطهها باقی نمیگذارد. اما دریافت مقادیر زیادی پول نقد بدون جلب توجه سیستمهای نظارتی فدرال، برنامهریزی دقیقی میخواهد.
بر اساس توافق سازش سال ۲۰۲۰ بین Deutsche Bank و نهاد ناظر مالی ایالت New York و همچنین دادخواستهای قربانیان، ایندایک که حق امضا داشت، به شکلی سازمانیافته از حسابهای اپستین پول نقد برداشت میکرد. نهاد ناظر New York بانک Deutsche Bank را به دلیل کوتاهی در نظارت بر معاملات با اپستین جریمه کرد.
بر اساس جزئیات این توافق، بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، ایندایک حدود دو بار در ماه به شعبه Deutsche Bank در خیابان Park Avenue، در چند قدمی عمارت اپستین در Manhattan، میرفت. هر بار این وکیل دقیقاً ۷,۵۰۰ دلار پول نقد برمیداشت—حداکثر مقداری که فردی غیر از صاحب حساب مجاز به برداشت آن بود. طی چهار سال، ایندایک ۹۷ بار این مبلغ را برداشت کرد.
این پولهای نقد در گاوصندوقی در دفتر کان نگهداری میشد و سپس بنا به نیاز، در ساک مسافرتی مشکی اپستین قرار میگرفت. ایمیلی در ۸ مه ۲۰۱۴ از گراف، منشی اپستین، که توسط ژورنال بررسی شده، نشان میدهد او پیگیر پول نقد بوده است: «آیا میدانی ریچ امروز برای JE پول آورده یا نه؟ ساک مشکی همیشه باید ۶,۰۰۰ دلار داشته باشد اگر او در حال سفر است…»
در متن توافقنامه ذکر شده وقتی کارکنان بانک پرسیدند چرا اپستین به این همه پول نقد نیاز دارد، ایندایک به مواردی مثل سفر، انعام و هزینههای خانه اشاره کرد. اما در مه ۲۰۱۴، ایندایک از یکی از کارمندان بانک سؤالی پرسید که نگرانی واقعی او را نشان داد: چند وقت یک بار میتواند پول نقد برداشت کند بدون اینکه سیستم هشدار دهد؟ «هفتهای یک بار؟ دو بار در هفته؟ هر دو هفته یک بار؟»
وکیل ایندایک گفت که او اجازه برداشت پولها را داشت و فقط میخواست مطمئن شود از سقف مجاز برای افراد غیر از صاحب حساب عبور نمیکند.
این الگو سالها ادامه یافت. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۶، ایندایک دو فقره چک برای نقد کردن نزد باجه برد: ۷,۵۰۰ دلار از حساب اپستین و ۴,۰۰۰ دلار از حساب تجاری خودش. مجموع ۱۱,۵۰۰ دلار برای ثبت گزارش نظارتی فدرال کافی بود.
او در آن روز فقط چک ۷,۵۰۰ دلاری را نقد کرد و روز بعد برای نقد کردن چک ۴,۰۰۰ دلاری برگشت.
در ژوئیه ۲۰۱۷، ایندایک مستقیماً از یک کارمند باجه پرسید: آیا برداشت بیش از ۱۰,۰۰۰ دلار نیاز به گزارش دارد؟ وقتی پاسخ مثبت شنید، برداشت پول را در دو روز تقسیم کرد.
در همان ماه، مسئولان مبارزه با پولشویی Deutsche Bank به سراغ او آمدند. برداشتهای او مصداق بارز پولشویی از طریق خرد کردن مبالغ نقد (Structuring)—یعنی برداشت در مبالغی مشخص برای دور زدن الزامات گزارشدهی—به نظر میرسید. تا آن زمان، ایندایک از زمان افتتاح حسابها در سال ۲۰۱۳، صدها هزار دلار پول نقد از حسابهای شخصی اپستین برداشت کرده بود.
در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۸، درست پیش از آنکه Deutsche Bank شعبه Park Avenue خود را ببندد، ایندایک یک چک ۱۰۰,۰۰۰ دلاری را یکجا نقد کرد. طبق شکایت سال ۲۰۲۴ در New York، کان با بانک هماهنگ کرده بود تا این مقدار پول نقد را آماده داشته باشند.
زیر ذرهبین بانکها
در مه ۲۰۱۸، یکی از کارشناسان تطابق مقررات در Deutsche Bank متوجه پرداختهایی از حساب اپستین به حسابهای بانکی روسی زنانی با نامهای خانوادگی اروپای شرقی شد. یکی از کارکنان بانک از کان خواست دلیل پرداخت و نسبت اپستین با دریافتکنندگان را توضیح دهد.
پاسخ کان این بود: «ارسالشده برای یک دوست بابت شهریه دانشگاه.»
وکیل کان گفت سوابق نشان میدهد این زنان دانشجو بودهاند و اپستین شهریهشان را میداده و هیچ نشانهای وجود نداشت که «پرداختهای اپستین در ازای رابطه جنسی بوده باشد نه برای کمک به تحصیل آنها.»
طبق شکایت سال ۲۰۲۰ USVI علیه اموال اپستین، ایندایک در طول سه سال منتهی به دستگیری اپستین در سال ۲۰۱۹، دهها هزار دلار به حساب زنانی با نامهای خانوادگی اروپای شرقی حواله کرده است. همچنین در طول نه ماه منتهی به فوریه ۲۰۱۹، یکی از حسابهای شخصی اپستین ۹۷ بار برداشت ۱,۰۰۰ دلاری را ثبت کرد که همگی از یک دستگاه خودپرداز (ATM) نزدیک دفتر ایندایک انجام شده بود.
در همین حال، طبق سندی که JPMorgan در پرونده سال ۲۰۲۲ ارائه کرد، بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ اپستین دستکم ۵۵ پرداخت به زنان انجام داد که در اسناد مالی به عنوان «در وجه HBRK Associates»، شرکت کان، ثبت شده بود.
پس از آنکه روزنامه Miami Herald در نوامبر ۲۰۱۸ گزارشی چندبخشی منتشر کرد و از وجود دهها قربانی خبر داد، بانکهای بیشتری شروع به قطع همکاری با اپستین کردند. کان تلاش کرد جریان مالی او را حفظ کند و مؤسسات مالی جدیدی بیابد، در حالی که ایندایک اپستین را در جریان اخبار رسانهها قرار میداد. ایمیلهایی که اوایل این ماه توسط House Oversight Committee منتشر شد، شامل پیامهای ایندایک به اپستین درباره مقالات پیرامون اتهامات آزار جنسی بود.
در دسامبر ۲۰۱۸، بانک Deutsche Bank شروع به بستن حسابهای اپستین کرد، و ایندایک و کان انتقال پول به جاهای دیگر—از جمله به حسابهایی به نام خودشان—را آغاز کردند.
در آن زمان، هم کان و هم ایندایک در برخی حسابها حق امضا داشتند.
به گفته افراد مطلع، در آوریل ۲۰۱۹ یکی از صندوقهای امانی اپستین دو پرداخت انجام داد: ۱ میلیون دلار به حساب شخصی ایندایک در TD Bank و ۱ میلیون دلار به حساب شخصی کان در JPMorgan.
در همان سال، کان به USVI سفر کرد تا درباره فعالسازی یک مجوز بانکی صحبت کند که به اپستین امکان میداد بانک اختصاصی خودش را تأسیس کند.
در ۶ ژوئیه ۲۰۱۹، اپستین در فرودگاه Teterboro دستگیر و به قاچاق جنسی متهم شد. این اتفاق باعث سرازیر شدن شکایتهای حقوقی بیشمار علیه داراییهای اپستین از سوی قربانیان شد.
یک ماه بعد، جسد اپستین در سلولش در زندان Manhattan پیدا شد. هم ایندایک و هم کان وکلای مدافع کیفری استخدام کردند.
جابهجایی پولها ادامه داشت. در آوریل ۲۰۲۰، یکی دیگر از صندوقهای امانی اپستین حدود ۱۳ میلیون دلار از سود سرمایهگذاریهایش دریافت کرد. طبق لایحهای که USVI در شکایت سال ۲۰۲۰ علیه اموال او ارائه داد، در همان سال بیش از نیمی از داراییهای این صندوق به صندوقهای جدیدی منتقل شد که ایندایک و کان از ذینفعان آن بودند.
مشاور سرمایهگذاری این صندوق در نامهای به بانکها نوشت تصمیم برای انتقال داراییها تا حد زیادی برای محافظت از این پولها در برابر ادعاها و شکایتها علیه ذینفعان صندوقهای جدید گرفته شده است.
طبق وصیتنامه اپستین که دو روز قبل از مرگش تغییر داده شد، پس از پرداخت بدهیها و حلوفصل دعاوی حقوقی، داراییهای باقیمانده او باید به صندوق امانی دیگری به نام 1953 Trust منتقل شود.
ایندایک و کان متولیان مشترک این صندوق هستند که نام آن برگرفته از سال تولد اپستین است. به گفته افراد مطلع از این صندوق، آنها همچنین دو نفر از سه ذینفع اصلی هستند و اولویتشان بالاتر از دهها نفر دیگر از جمله ماکسول قرار دارد. ذینفع سوم، همان زن اهل اروپای شرقی است که کان در سال ۲۰۱۶ نامه مهاجرتیاش را تنظیم کرده بود.
به گفته یکی از این افراد، طبق شرایط توافقنامه این صندوق، در صورتی که پس از حلوفصل امور، دارایی کافی باقی بماند، به هر یک از این دو مرد دهها میلیون دلار خواهد رسید.
در سال ۲۰۲۰، مدیران اموال اپستین برنامه پرداخت غرامت به قربانیان را ایجاد کردند که در نهایت بیش از ۱۲۱ میلیون دلار به ۱۳۶ زن پرداخت کرد. اما طبق اسناد دادگاه، برای دریافت غرامت، قربانیان باید متنی را امضا میکردند که حق هرگونه شکایت از جمله علیه کان و ایندایک را از آنها سلب میکرد.
وکلای ایندایک و کان گفتند این برنامه برای ایجاد فرایندی عادلانه و محرمانه برای رسیدگی به ادعاها راهاندازی شده بود، مبالغ پس از مذاکره با وکلای قربانیان توسط یک مدیر بیطرف تعیین میشد و سقفی برای پرداختها وجود نداشت.
پروندههای دیگر خارج از این برنامه حلوفصل شدند. برخی از زنان گفتند جلسات میانجیگری برایشان بسیار آسیبزا و دردناک بوده است. آنها گفتند وکلای ایندایک و کان تلاش میکردند پرداختیها را پایین نگه دارند و قربانیان را به خاطر نامهها و ارتباطاتی که با اپستین داشتند سرزنش و تحقیر میکردند. آنها گفتند این رفتار بسیار دردناک بود، چون اقدامات ایندایک و کان در گذشته باعث شده بود این زنان در دام اپستین بمانند و اکنون نیز این دو نفر از پایین نگهداشتن غرامتها سود مالی میبردند.
وکیل ایندایک گفت روند میانجیگری «در محرمانگی کامل» انجام شده و برخی از زنان سالها پس از ارتباط با اپستین «پیامهای مکرر و سرشار از صمیمیت و محبت» برای او فرستاده بودند.
در نوامبر ۲۰۲۲، این دو نفر به عنوان مدیران اموال، پرونده شکایت دادستان کل USVI علیه داراییهای اپستین را حلوفصل کردند؛ پروندهای که در آن دادستان کل ادعا کرده بود ایندایک و کان ستون فقرات اجرایی تشکیلات قاچاق جنسی اپستین بودهاند.
دفتر دادستان کل USVI اعلام کرد طبق شرایط این توافق، مدیران اموال بدون پذیرش ارتکاب تخلف، موافقت کردند ۱۰۵ میلیون دلار پول نقد به همراه نیمی از درآمد حاصل از فروش جزیره خصوصی اپستین (Little St. James) را به USVI بپردازند.
سال گذشته، یک قاضی فدرال در New York اجازه داد شکایتی که بویز و دفتر وکالتش علیه ایندایک و کان تنظیم کرده بودند، از طرف زنانی که توافقنامه انصراف از شکایت را امضا نکرده بودند، ادامه یابد. قاضی رأی داد: «این ادعاها این استنباط منطقی را ایجاد میکند که ایندایک و کان از آنچه رخ میداده باخبر بودهاند و در تداوم آن دست داشتهاند.»
پس از اپستین
شش سال پس از مرگ اپستین، ایندایک و کان همچنان ثروتمند هستند و مدارک کلیدی را در اختیار دارند.
در فوریه ۲۰۲۵، در جلسه دادگاه پروندهای جداگانه مربوط به زنانی که اپستین را به آزار متهم کردهاند، برد ادواردز (Brad Edwards)، وکیل قربانیان، این دو مرد را به مانعتراشی در ارائه اسناد متهم کرد. او گفت: «وضعیت ما دقیقاً مثل این است که گرگ را نگهبان گله کرده باشیم. مدیران اموال، دارن ایندایک و ریچارد کان، مدیرانی مستقل و بیطرف نیستند. تا زمانی که ما دقیقاً نگوییم میدانیم چه مدارکی وجود دارد، آنها هیچ سند مربوطی را به ما تحویل نمیدهند.»
وکلای کان و ایندایک گفتند که مانعی برای ارائه مدارک ایجاد نکردهاند و صدها هزار صفحه سند را به شاکیان تحویل دادهاند.
ایندایک به Delray Beach در Florida نقلمکان کرده و در سال ۲۰۲۳ خانهای به قیمت ۱.۸ میلیون دلار در آنجا خریده است. در همان سال، او خانه خود در Boca Raton را به قیمت ۵.۵ میلیون دلار فروخت. او به عنوان مشاور املاک فعالیت میکند و در ویدیوهای آنلاین تبلیغ املاک لوکس منطقه دیده میشود.
ایندایک در یک شرکت حقوقی به نام Parlatore Law Group به عنوان وکیل مشغول به کار شد؛ شرکتی که بنیانگذار آن، تیم پارلاتوره (Tim Parlatore)، وکالت رئیسجمهور ترامپ و وزیر دفاع، پیت هگست (Pete Hegseth)، را بر عهده داشته است.
ایندایک در وبسایت این شرکت، خود را «همسری متعهد و پدر دخترانی دوقلو» معرفی کرده که در پناهگاههای نجات سگها کار داوطلبانه میکند. او نوشته است «بیش از ۱۵ سال تجربه مدیریت بحران در شرایط سخت» دارد و «بیش از ۱۵۰ پرونده ادعایی علیه موکلان را با کسری از مبالغ درخواستی در دادگاه حلوفصل کرده است»، اما اسمی از اپستین نیاورده است.
کان املاکی در New York دارد و اخیراً به دیگران گفته است که دیگر به عنوان حسابدار کار نمیکند.
در سپتامبر ۲۰۲۵، کان و ایندایک پاسخهای حقوقی رسمی خود را برای رد اتهامات مطرحشده در شکایت دادگاه New York ارائه کردند.
این دو مرد در چند مورد با دادخواست موافقت کردند: آنها گفتند که مستحق دریافت دستمزدهای آتی بابت کارشان به عنوان مدیران اموال هستند و کنترل صندوق امانی را که داراییهای باقیمانده اپستین را دریافت میکند در دست دارند. اما به این موضوع اشاره نکردند که خودشان نیز از ذینفعان اصلی هستند.